رسيدگى كند وآن را به امام يا نايب امام يا نائب امام يا فقراء برساند . چهارم - كافرهايى كه مسلمان شده وضعيف الاعتقاد مى باشند وخوف آن هست كه اگر زكات به آنان ندهد از دين اسلام خارج شوند . پنچم - خريدارى بنده‌ها وآزاد كردن آنان . ششم - بدهكارى كه نمى تواند قرض خود را بدهد . هفتم - سبيل الله يعنى كارهايى كه به آنها قصد قربة مى توان كرد مثل آسفالت نمودن راهها وساختن مسجد ومدرسه اى كه علوم دينيه در آن خوانده مى شود . هشتم - ابن السبيل يعنى مسافر كه در سفر درمانده شده . واحكام اينها در مسائل آينده گفته خواهد شد . مسأله 1924 - فقير نمى تواند بيشتر از مخارج سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد واگر مقدارى پول يا جنس دارد فقط به اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات مى تواند بگيرد وهمچنين مسكين . مسأله 1925 - كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را مصرف كند وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج سال أو هست يا نه ، نمى تواند زكات بگيرد . مسأله 1926 - صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر است ، مى تواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست ابزار كار ، يا ملك ، يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند . مسأله 1927 - فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانه اى دارد كه ملك أو ست ودر آن نشسته ، يا مال سواري دارد ، چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند ، اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مى تواند زكات بگيرد . وهمچنين است أثاث خان وظرف ولباس تابستانى وزمستانى وچيزهايى كه به آنها احتياج دارد . وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد ، مى تواند از زكات خريدارى نمايد . مسأله 1928 - فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست ، لازم نيست ياد بگيرد وبا گرفتن زكات زندگى مىتواند بكند ، مگر آنكه ياد گرفتنش خيلى آسان